Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Głównymi cechami taśm samoprzylepnych są: siła przyczepności oraz odporność na działanie wysokich i niskich temperatur, obciążeń mechanicznych, wytrzymałość na rozciąganie. Dokładna charakterystyka poszczególnych taśm zależy od ich przeznaczenia.
Taśmy malarskie muszą wykazywać się odpornością na wysokie temperatury i umożliwiać odrywanie bez pozostawiania śladów.
Taśmy izolacyjne muszą być bardzo wytrzymałe i niepodatne na rozciąganie.
Taśmy do łączenia wstęg papieru muszą charakteryzować się krótkim czasem potrzebnym do skutecznego przylepienia.

Taśmy samoprzylepne nie są właściwie pokryte klejem, ale raczej środkiem klejącym. W przeciwieństwie do kleju, czyli substancji mającej formę płynną i twardniejącej po nałożeniu, w wyniku zachodzących reakcji chemicznych, środek klejący jest stale w postaci związanej, jest zawsze lepki i daje się łatwo nałożyć. Materiał pokryty środkiem klejącym można nałożyć na dowolną powierzchnię w bardzo łatwy sposób - taśmę wystarczy lekko docisnąć palcem.

Taśma samoprzylepna składa się z kilku warstw. Środek klejący naniesiony jest na nośnik, który może zostać wykonany z folii plastikowej, papieru lub tkaniny.

Cienka warstwa podkładu lub wstępna obróbka materiału nośnego może zwiększyć przyczepność kleju.

Środek antyadhezyjny zapewnia łatwe odwijanie taśmy z rolki.

Wiele polimerów organicznych, czyli związków chemicznych składających się z cząsteczek łańcuchowych lub w postaci łańcucha rozgałęzionego, zachowuje właściwości przylepne cały czas. Takie związki to przykładowo ester polikwasu akrylowego, kauczuk naturalny oraz kopolimery styropolu i styrenu.

Makrocząsteczki muszą charakteryzować się odpowiednią długością, umożliwiającą im splątanie się tak, jak dzieje się to w przypadku, mówiąc obrazowo, nabieranej na widelec porcji spaghetti. W ten sposób dochodzi do spajania cząsteczek środka klejącego. Ponieważ długie łańcuchy cząsteczek znajdujące się pomiędzy punktami kontaktu z powierzchnią pozostają ruchome, środek klejący może zostać skutecznie przymocowany do powierzchni.

Istnieją polimery samoprzylepne, przylegające do powierzchni bez pomocy żywic nadających im przylepność. Istnieją również polimery uzyskujące wysoką przylepność dopiero po dodaniu innych substancji.

Aby zagwarantować, że taśma bez problemów będzie się odwijać z rolki, każda strona nośnika ma inne właściwości. Aby zwiększyć przylepność środka klejącego do nośnika, jego powierzchnię oczyszcza się, nadaje jej szorstką fakturę oraz uaktywnia chemicznie. Jednym z takich procesów jest odparowywanie powłok cząsteczek z powierzchni nośnika.

Cienka powłoka podkładu może również zwiększyć przylepność. Odwijanie taśmy samoprzylepnej z rolki ułatwiają środki antyadhezyjne, charakteryzujące się niskim napięciem powierzchniowym. Im mniejsze napięcie powierzchniowe środka antyadhezyjnego w porównaniu do napięcia powierzchniowego środka klejącego, tym łatwiej następuje odwijanie.

Już od roku 1882, kiedy Paulowi Beiersdorfowi przyznano patent na opatrunki samoprzylepne, kauczuk naturalny pozostaje jednym z najważniejszych surowców wykorzystywanych do produkcji środków klejących. Dzięki dodaniu żywic zwiększających jego przylepność, można otrzymać tani i bardzo silny środek klejący. Taśmy samoprzylepne ze środkiem klejącym na bazie kauczuku naturalnego doskonale nadają się do stosowania wewnątrz, jako taśmy malarskie lub taśmy pakowe cichodowijalne.

Kolejną ważną grupę środków klejących stanowią akrylany. Akrylany to polimery syntetyczne, wyprodukowane po raz pierwszy w latach 60-tych ubiegłego wieku. Są to środki klejące doskonale nadające się do stosowania na zewnątrz lub wszędzie tam, gdzie ważny jest długotrwały efekt. Polimery można modyfikować, odpowiednio dobierając ich podstawowe składniki, lub łącząc je w taki sposób, by uzyskać pożądane cechy. Kolejną zaletą tego tworzywa jest jego wysoka odporność na światło i wysokie temperatury. Inną substancją, oprócz kauczuku naturalnego i poliakrylanów, cieszącą się popularnością wśród producentów taśm samoprzylepnych, są również elastomery termoplastyczne.